شمارهٔ ۴۱۹

خیز ای بت من باده گلگون کهن ده

گر باده به من می دهی امروز به من ده

امروز بسی تنگدلم از غم ایام

ده باده و بوسی مزه از تنگ دهن ده

از بهر تفرج گذری کن به گلستان

خجلت ز رخ و قد به گل وسروو چمن ده

از بهر تماشا قدمی نه به کلیسا

حسنی به جمال بت و عشقی به شمن ده

در نافه زلفت ز دل خون شده تعلیم

در پرورش مشک به آهوی ختن ده

رنجور فراقیم یک امروز ز وصلت

آسودگیم از غم و اندوه ومحن ده

از هجر دلم را مشکن داری اگر میل

بر دل شکنی بر به سر زلف شکن ده

خواهی اگر اقبال بلندی چون من ای دل

بر هر چه مقدر شده راضی شو و تن ده

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع