شمارهٔ ۲۱۲

آن رهروان که رو به در دل نهاده اند

بی رنج راه رخت به منزل نهاده اند

تا می توان شکست دل دوستان مخواه

کاین خانه را به کعبه مقابل نهاده اند

بسم الله ای مسیح که چندین تن عزیز

در شاهراه میکده بسمل نهاده اند

درمانده ی صلاح و فسادیم الحذر

زین رسم ها که مردم عاقل نهاده اند

کمتر طریق دردکشی ترک سر بود

این رسم را به شیوه ی مشکل نهاده اند

از گوشه های میکده جویم صفای وقت

کانجا هزار آینه در گل نهاده اند

غمگین مشو فغانی اگر باده ات نماند

صد جای بیش بهر تو محفل نهاده اند

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع