شمارهٔ ۳۲

ساقی می کهنه یار دیرین منست

بی دختر رز عیش نه آیین منست

گو حوریم مده که دل میطلبد « کذا »

همشیره رز که جان شیرین منست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع