شمارهٔ ۴۳۶

تا کی نگرم بدیده روشن خویش

همچون مژه خار فتنه بر دامن خویش

خون گریم از آن هوس که بینم باری

گلهای طرب شکفته پیرامن خویش

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع