شمارهٔ ۱۰۴۳

طوفان کنم از اشک و رخ خاک بشویم

گرد غم و محنت ز جهان پاک بشویم

گر بحر سرشکم به فلک موج بر آرد

نقش ستم از صفحه افلاک بشویم

تا چند کشد زخم دلم محنت مرهم

وقتست که دست از دل صد چاک بشویم

دیوانگی عشق خرد گر نپسندد

نام خرد از دفتر ادراک بشویم

ساقی چو من از گرد ره آیم بدهم می

تا چهره بدان آب طربناک بشویم

اهلی اگر از گریه خون سیل بر آرم

کی راه امید از خس و خاشاک بشویم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع