شمارهٔ ۵۸۸

کی سگت از استخوان من شکار من شود

قرعه یی می افکنم گر بخت یار من شود

خاک من ای گریه از راه سگان او بشوی

ورنه دامن گیر آن پاکان غبار من شود

من گنه کارم ندارم چشم رحمت از فلک

گر شود کاری ز چشم اشکبار من شود

گرچه کس بر روزگار من ندارد رحمتی

کس نمیخواهم بروز و روزگار من شود

غم مخور اهلی که این آتش نماند زیر خاک

عاقبت سوز درون شمع مزار من شود

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع