شمارهٔ ۵۰۲

چو دل بوصل نهم جور یار نگذارد

چو یار رحم کند روزگار نگذارد

کنار من فلک از گریه خون کند جیحون

که آرزوی دلم در کنار نگذارد

تو غنچه لب چو شکفتی ز دست من رفتی

چو گل شکفت کس اورا بخار نگذارد

سموم هجر تو خواهم که تشنه لب میرم

مگر برحمت خود کردگار نگذارد

به بیقراری اهلی رقیب کرد قرار

ولی فلک همه بر یک قرار نگذارد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع