شمارهٔ ۲۱۵ - در تهنیت منصب گوید

احکام دین چو از شرف‌الدین شرف گرفت

آنرا عنایت ازلی تقویت کند

آن کاملست او که نماند جهان جهل

گر علم را به کلک و نظر تربیت کند

از رای اوست تابش خورشید عاریت

مه زان به طبع تابش ازو عاریت کند

هردم ز غایت و رعش کاتب یمینش

همسایه را به عزل همی تعزیت کند

نشگفت اگر به قوت فتویش بعد از این

باگرگ میش کشته لجاح دیت کند

هان تا به منصبش نکنی تهنیت که دین

خود را به منصب شرف تهنیت کند

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع