شمارهٔ ۸۴

بُرو شووُ روز با هم جدا نووئیمْ

اَندی شوُ و روزْ اِنِهْ که ما نووئیمْ

در بندِ غَمِ بُورْدِهْ دنیا نووئیمْ

اَمروزرِهْ خِشْ‌دار، بلکه فردا نووئیمْ

به باغ ارچه گِلْ خِشْ نما نووئیمْ

غنیمِتِهْ خارِ کسِ پا نووئیمْ

اگر هیچ‌کس دَرْدِ دوا نووئیمْ

بارِ محنت وُ رنجُ و بلا نووئیمْ

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع