راز سخن

شمارهٔ ۸۲

دُونا اُونِهْ که مَجْنِهْ زَمونه‌یِ چَمْ

دُونا اُونِهْ که مَجْنِهْ زَمونه‌یِ چَمْ
نٰادوُنْ اونه که خِرْنِه زَمُونه‌یِ غَمْ
دلْ غَمْ نَخِرْ تُو، اینه زَمُونِه‌یِ چَمْ
بارِ هِجْرِهْ که قامِتِ چَرْخْ بُونِهْ خَمْ
آرزو دارمه تَنْ به ته تَنْ دپیچِمْ
زَوُونْ به دِهُونْ، لُو به لُو هامکیچِمْ
امیر گِنِهْ: من ته حُسْنِ وَرْ بُوریجِمْ
ته مشکینْ کَمِنْدْرِهْ شه گِرْدِنْ دَپیچِمْ

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.