شمارهٔ ۲۵۹

کَمنّه مشک و عنبر، عَرقْ گلویی

کَمُون برفه و مَستهْ چشْمونِ خویی

گوهر گله دیمْ، چیرهْ همه تَرْ بُویی

جان و سر و مالْ هَرْ سه کمّه گرویی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع