شمارهٔ ۲۱۰
ککّی گنه: من فرزندِ آدمیمه
ککّی گنه: من فرزندِ آدمیمه
منی آدمی بیمه، دَنی دَئیمه
اونْ دارْ که بلندترْ بیه، سرنیشبیمه
اَنّه بسر و سمه که کور ککّی بئیمه
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.