شمارهٔ ۱۰۵

امیر گنه: اینْ سَرْکه سَر پُوشِهْ یارون!

ناپُختهْ به جوشْ، پخته خاموشه یارون!

هر کسی رِهْ که ذرّه‌ای هوشه یارون!

پیش اهل فَهْمْ، طَلِبْ به گوشه یارون!

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع