راز سخن

شمارهٔ ۶۱

سیاهی سَرْ، خطّ اَلِفِهْ ته زِلْفْ

سیاهی سَرْ، خطّ اَلِفِهْ ته زِلْفْ
یک روز تَدیینْ، صد هزار حفِهْ ته زلْفْ
سیاهی، شُوی تار و تاریکِه ته زلفْ
هرْ کُوچه گِذِرْ کِمِّهْ رَفیقهْ ته زلفْ

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.