روز وصل

غم مخور، ایّام هجران رو به‏پایان می‏رود

این خماری از سر ما می‏گساران می رود

پرده را از روی ماه خویش، بالا می‏زند

غمزه را سر می‏دهد، غم از دل و جان می‏رود

بلبل اندر شاخسار گل هویدا می‏شود

زاغ با صد شرمساری از گلستان می‏رود

محفل از نور رخ او نورافشان می‏شود

هر چه غیر از ذکر یار، از یاد رندان می‏رود

ابرها از نور خورشید رخش پنهان شوند

پرده از رخسار آن سرو خرامان می‏رود

وعده دیدار نزدیک است، یاران مژده باد

روز وصلش می رسد، ایّام هجران می‏رود

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع