راز سخن

شماره ۲۴۵

هر که چون زنبور بد، بر دل نشیند

هر که چون زنبور بد، بر دل نشیند
کشتی حُسنش همی در گِل نشیند
گر نشاند جای نیشش نوشی از مهر
همچو لیلی در دل محمل نشیند

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.