شماره ۲۴۳

از سر جوی هوا اسب ارادت بجهان

تا مبادا ببری جرعه ای از آن به دهان

تشنه تر گردی اگر هر چه خوری زاین لب جوی

باغ ایمان تو را سوزد و سازد چو خزان

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع