راز سخن

شماره ۱۹۱

ای که از نیکی گلی را کاشتی

ای که از نیکی گلی را کاشتی
آخرت را توشه ای انباشتی
گر مصونش می نداری از ریا
این جهان را آخرت پنداشتی

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.