بخش ۲ - در نعت حضرت ختمی مرتبت (ص) گوید

محمد شهنشاه پیغمبران

به سوی خدا رهبر رهبران

رسولی که گیتی خدا پیش بود

به تن خلعت کبریاییش بود

پس از ایزد او بود و چیزی نبود

وزو یافت هستی فراز و فرود

جز او مرکز آفرینش مدان

چراغ ره و نور بینش مدان

خدانیست، لیکن خداییش هست

به هر آفریده ز بالا و پست

تنش جان بد از خاک مایه نداشت

از آن رو چو خورشید سایه نداشت

چو آدم نهان بود درآب و گل

پیمبر بد و روشنی بخش دل

چو او ز آفرینش نبد هیچ کس

اگر بود، شیر خدا بود و بس

علی (ع) آن جهان داور بی همال

که چون مصطفی (ص) بود درهر کمال

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع