شمارهٔ ۱۸۱

خلاف تلخ‌کامی‌های دیرین

بیا، بوسی بده ای جانِ شیرین

کرم کن، تا بیفزاید به دولت

تو شاه حسن و من درویش مسکین

زنخدانی که دارد، بارک الله

ندارد این لطافت سیب سیمن

کجا عنبر، چون آن زلف شبه گون

کجا مرجان، چو آن لعل می آگین

ملک باشد لطیف، اما نه چندان

پری باشد نکو، اما نه چندین

به شعر افسر و زیبایی او،

ملک‌ها، در فلک‌ها، برده تحسین

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع