شمارهٔ ۷۴۸

اگر شادم از غم رهایی ندارم

سر و برگ آشفته رایی ندارم

دل آیینه خو بود دورش فکندم

ندارم سر خودنمایی ندارم

شکستی نمودم درست از شکستی

تمنایی از مومیایی ندارم

جنون گر نیم چون فلاطون نگشتم

خردگر نیم چون رسایی ندارم

همه دعوی دانش از سر فکندم

ترازوی جهل آزمایی ندارم

به نام آشنایند بیگانه ای چند

بگویم به کس آشنایی ندارم

اسیر از دلش مهربانی ندیدم

به این جذبه آهن ربایی ندارم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع