شمارهٔ ۴۶۳

پس از عمری به رویم گر نگاهی کرد جا دارد

شهید زخم شمشیر تغافل اجرها دارد

فروغ آشناییها نگاه گرم استغنا

در این گلشن گل بیگانگی بوی وفا دارد

تغافلهای اول قاصد پیغام دلجویت

نوازشنامه های لطف پنهان را جفا دارد

لب از حرف تمنا تا نبندی کار نگشاید

خموشی صد کلید از بهر قفل مدعا دارد

زجولان سمندی گشته ام صید پریشانی

سر زنجیر سودای مرا باد صبا دارد

به سوی خویش هم از شرم هرگز دیده نگشاید

نگاهش گوشه چشمی که دارد با حیا دارد

وفا بیگانه ای را رام خود دیدی اسیر آخر

شکایت کم کن از طالع که دولت رو به ما دارد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع