شمارهٔ ۱۲

اندیشه کند قبله شکیبایی ما را

آیینه کند آینه رسوایی ما را

تا عشق رمیدن کند از یاد نگاهی

وحشت زخدا خواسته تنهایی ما را

بی رخصت دل جرأت نظاره حرام است

باور نکنی شهرت خود رایی ما را

هر سایه مژگان به نظر قبله نما شد

حیرت ندرد پرده بینائی ما را

هر کس که اسیر از سر خود باک ندارد

آیینه کند حال تماشایی ما را

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع