شمارهٔ ۱۳۶

جانا بیا که صحبت جانانم آرزوست

جامی ز باده لب خندانم آرزوست

از زاهدی و زهد ریائی دلم گرفت

می خوارگی و مجلس رندانم آرزوست

در پای گل میان چمن جام می بکف

واندر کنار سرو خرامانم آرزوست

درخانه فراق تو دلتنگ گشته ایم

گلگشت باغ وصل تو از جانم آرزوست

در ظلمت غمیم اسیری ز شوق یار

دیدار نوربخش ز جانانم آرزوست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع