شمارهٔ ۲۰۱

دلبر ماه پیکر خود را

دیدم اندر چمن که گل میچید

خار گل دست آن پریرخ را

کرد مجروح و او همی خندید

گفتمش خنده چیست با من گفت

گل به از خود نمی تواند دید

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع