مرد شبگرد

باز روزی دیگر و دردی دگر

قصه های مرد شبگردی دگر

باز من با غصه ای بی انتها

مانده در تشویش و حیرانی رها

وه ! چه تنها مانده ام من با خودم

ره چه بسیار است از دل تا خودم

هیچکس هرگز نمی فهمد مرا

جمله از بیگانگان تا آشنا

این منم تنهاترین مجروح دل

مانده در طوفان ، کجا شد نوح دل

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع