رباعی شمارهٔ ۴۷

از نخلِ تَرَش بار چو باران میریخت

وز صفحهٔ رخ گل بگریبان میریخت

از حسرتِ خاکِپای آن تازه نهال

سیلاب ز چشمِ آبِ حیوان میریخت

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع