شمارهٔ ۲۷

خداوند آگهی کایم به خدمت

از آن آیم که آن دیدار بینم

نه زان آیم که هم چون حلقه ی در

نشینم بر در و دیوار بینم

درین مجلس که صاحب مجلش را

ز نخل عمر برخوردار بینم

اگرچه کمتر از من کم توان یافت

کم از خود بینم و بسیار بینم

مرا بر دل همین یارست ورنه

نیایم بیش چون کم بار بینم

بدا داری که در جنب عزیزیش

عزیزان جهان را خوار بینم

که گر آسان نیایم باز پیشت

ازین پس زندگی دشوار بینم

تو خورشیدی ولی مه نیستم من

چرا در هرمهت، یکبار بینم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع