شمارهٔ ٨٣۶

در قصه شنیدیم کزین پیش بزرگی

یک بدره زر داد بیک بیت فلانی

ما هم بطمع پیش بزرگان زمانه

بستیم میانی و گشادیم زبانی

بردیم بسی رنج و نشد حاصل از اینکار

جز خوردن خونی و بجز کندن جانی

گر تربیت اینست بسا کاهل سخن را

دل تافته گردد چو تنور از پی نانی

عنقا و کرم هر دو یکی اند کزیشان

جز نام نیابند بتحقیق نشانی

ای اهل هنر قصه همینست که گفتم

هان تا نفروشید یقینی بگمانی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع