شمارهٔ ٧۶۵

فریومد آنمقام کزین پیش خسروان

بودند با هم از پی آن در مطاعنه

مصری چو خلد جامع اهل صفا ولیک

بودی عزیز او شده مشتی فراعنه

هریک بدانمثابه که با مادرش پدر

کردی برای صحت اصلش ملاعنه

رفتند آنگروه که در هیچ دعوئی

معنی نداشتند چو لفظ جغاعنه

زین پس دمی بر آر بکام دل اندرو

وارسته از خباثت مشتی ملاعنه

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع