شمارهٔ ۴٨٨

چو با دشمنت فرصتی دست داد

مکن چز بدان ابتکار کار خویش

که گر در نیائی از آن در بجهد

عدوت از همان در درآید به پیش

مبادا کز آن پس پشیمان شوی

چنان فرصتت کم دهد دست بیش

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع