شمارهٔ ٣٨٠

هر که دل بر اصابت خیرات

ببد و نیک مطمئن نکند

و آنکه در طبع خویشتن چو ضمیر

مهر اصحاب مستکن نکند

گر نمیرد ببایدش کشتن

تا هوای جهان عفن نکند

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع