راز سخن

رباعی شمارهٔ ۱۸

لاله ز دَم باد صبا می‌خندد

لاله ز دَم باد صبا می‌خندد
گویی لب و لعل دلربا می‌خندد
ای دوست بگویم که چرا می‌خندد
بر کوتاهی عمر ما می‌خندد

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.